اگه متولد دهه شصت یا هفتاد باشی، حتماً یه جایی توی خاطراتت، صدای روشن شدن تلویزیون و بوق کشیده‌اش، بعدش لوگوی جذاب SEGA با اون صدای گوش‌نواز رو به یاد داری. اون جعبه سیاه رنگ که چراغ قرمزش روشن می‌شد، برای ما بچه‌های اون دوران، دروازه‌ای بود به دنیایی از ماجراجویی های بی‌انتها. دوران بازی های دسته‌دار و کارتریج‌های رنگارنگ که بوی پلاستیک نو می‌دادن، دورانی که “سیو کردن” معنی نداشت و باید یه بازی رو از اول تا آخر می‌رفتی و هیچ راه فراری نبود.
اما از بین اون همه بازی رنگارنگ، بعضی‌هاشون یه چیز دیگه بودن. بازی هایی که نه فقط یه سرگرمی، بلکه بخشی از هویتمون شدن. بازی هایی که قهرمان‌ها و دشمن‌هاشون رو می‌شناختیم و هر مرحله‌شون یه داستان بود. در این مقاله از ویکی فن، می‌خوام یه سفر نوستالژیک به همون دوران داشته باشیم و مرور کنیم بعضی از بهترین بازی های سگا رو که شاید برای خیلی از ما، خاطره‌سازترین‌ها باشن. شاید بعضی از این بازی ها رو فراموش کرده باشید، پس آماده باشید که یه پرده از خاطراتتون رو کنار بزنید.
Sonic the Hedgehog 2
سونیک، قهرمان بلامنازع سگا، با «سونیک ۲» به اوج محبوبیت خودش رسید. ماجرای سونیک و همراهی با تیلز، روباه دوست‌داشتنی، برای بسیاری از ما اولین تجربه دویدن‌های دیوانه‌وار و جمع کردن حلقه‌ها بود. این بازی سرعت رو به یه مفهوم جدید در بازی های ویدیویی تبدیل کرد و در کنارش، حس رفاقت و کار تیمی رو به خوبی به ما منتقل می‌کرد. هر بار که وارد یه مرحله جدید می‌شدیم، بی‌صبرانه منتظر بودیم که ببینیم چه مسیرهای پنهان و شگفت‌انگیزی در انتظارمونه.
Sonic the Hedgehog 3 & Knuckles
وقتی برای اولین بار «سونیک ۳» رو بازی کردم، انگار که دنیای سونیک کامل شده بود. اضافه شدن کاراکتر “ناکلز”، مبارز قدرتمند و مرموز، به داستان عمق بیشتری داد. خاطرات وصل کردن دو کارتریج به هم برای تجربه کامل بازی، خودش یه ماجرای جداگانه بود. از اون لحظه به بعد، میتونستی در هر مرحله، هم با سونیک، هم با تیلز و هم با ناکلز بازی کنی و با قابلیت‌های خاص هر کدوم، لذت متفاوتی رو تجربه کنی. این بازی واقعاً اوج هنر و نوآوری سگا بود.
Streets of Rage 2
چه کسی می‌تونه صدای پرهیجان موسیقی «شورش در شهر ۲» رو فراموش کنه؟ این بازی نه فقط یک Beat ’em up ساده، بلکه یک تجربه فراموش‌نشدنی بود. با دوستانمون توی محله‌ها جمع می‌شدیم و با انتخاب شخصیت‌هایی مثل اکسل، بلیز و سامی، آماده می‌شدیم تا شهر رو از شر اراذل و اوباش نجات بدیم. از صدای مشت‌ها و لگدها تا اون حرکت‌های ویژه که با فشردن همزمان چند دکمه فعال می‌شدن، همه و همه بخشی از جذابیت این بازی بودن. بازی‌ای که حس قدرت و رفاقت رو در بالاترین سطح به ما منتقل می‌کرد.
Golden Axe
«گلدن اکس» برای خیلی‌ها شروع آشنایی با سبک فانتزی بود. بازی‌ای که در اون با شخصیت‌هایی مثل جنگجوی مرد، آمازون و کوتوله، به جنگ هیولاها و شیاطین می‌رفتیم. حس شمشیر زدن و جادو کردن و سوار شدن بر اژدهایان آتش‌افکن، تجربه‌ای بود که هیچ بازی دیگه‌ای نمی‌تونست به ما بده. هر بار که کاراکترمون رو انتخاب می‌کردیم، حس قهرمان‌های افسانه‌ای بهمون دست می‌داد. بازی‌ای که دنیای خیالی رو به اتاق‌های ما می‌آورد و ما رو ساعت‌ها غرق در ماجراجویی‌های حماسی می‌کرد.
Altered Beast
«آلترد بیست» با اون دیالوگ معروفش در ابتدای بازی، “Rise from your grave!”، برای خیلی از ما یه بازی خاص و ترسناک بود. بازی‌ای که در اون با هر قدرت و پتانسیل جدید، به یک هیولا با توانایی‌های متفاوت تبدیل می‌شدیم. این حس تبدیل شدن و قوی‌تر شدن در هر مرحله، یه هیجان وصف‌نشدنی رو به ما منتقل می‌کرد. هر بار که یه گوی انرژی برمی‌داشتیم و کاراکترمون تغییر شکل می‌داد، یه حس قدرت ناب رو تجربه می‌کردیم. این بازی واقعاً یکی از متفاوت‌ترین و خلاقانه‌ترین بازی های اکشن اون دوره بود.
Shinobi III: Return of the Ninja Master
«شینوبی ۳» شاهکار بازی های نینجایی بود. کنترل یک نینجای بی‌رحم و چابک با حرکات آکروباتیک، پرتاب شوریکن و جادوهای نینجا، تجربه‌ای بود که ساعت‌ها ما رو پای تلویزیون می‌نشوند. طراحی مراحل پیچیده و مبارزات نفس‌گیر با باس‌های خفن، این بازی رو به یه چالش واقعی برای ما تبدیل کرده بود. حس یک نینجای واقعی بودن، با تمام قدرت‌ها و مهارت‌ها، از جمله ویژگی‌هایی بود که شینوبی رو در بین بهترین بازی های سگا قرار می‌داد.
Gunstar Heroes
«گانستار هیروز» یک شورش بصری و پر از اکشن بود. این بازی برای اولین بار، امکان ترکیب انواع سلاح‌ها رو به ما داد تا سلاح دلخواه خودمون رو بسازیم. هر مرحله پر از دشمنان عجیب و غریب بود و سرعت بازی به قدری بالا بود که باید تمام حواست رو جمع می‌کردی تا نمری. بازی‌ای که با طراحی هنری دیوانه‌وار و باس‌های غول‌پیکرش، حسابی ما رو به چالش می‌کشید. گانستار هیروز نشون می‌داد که بازی های سگا فراتر از انتظارات ما بودن.
Comix Zone
«کامیکس زون» یکی از خلاقانه‌ترین ایده‌هایی بود که در دنیای گیمینگ دیدیم. بازی‌ای که در اون وارد یه کتاب داستان مصور می‌شدی و در هر پنل، ماجراجویی‌های جدیدی رو تجربه می‌کردی. هر مشت و لگدی که می‌زدی، انگار که یک صفحه از کمیک‌بوک رو ورق می‌زدی. این ایده جذاب و نوآورانه، بازی رو تبدیل به یک تجربه منحصر به فرد کرد. کامیکس زون واقعاً یه اثر هنری بود که مرز بین بازی و داستان رو از بین می‌برد.
Phantasy Star IV
«فانتاسی استار ۴» برای خیلی از ما، اولین آشنایی با سبک نقش آفرینی (RPG) بود. داستانی عمیق و پرکشش، شخصیت‌های به یاد ماندنی و دنیایی بزرگ و پررمز و راز که ساعت‌ها ما رو درگیر خودش می‌کرد. با فانتاسی استار، یاد گرفتیم که بازی ها فقط اکشن نیستن و می‌تونن داستان‌های پیچیده‌ای رو روایت کنن. این بازی شاهکاری بود که سگا به دنیای گیمینگ هدیه داد و نشون داد که کنسولش فراتر از بازی های اکشن و پلتفرمره.
Shining Force II
اگر به دنبال یک بازی استراتژیک جذاب و عمیق بودید، «شاینینگ فورس ۲» بهترین گزینه بود. با این بازی، حس یک فرمانده واقعی رو تجربه می‌کردیم که باید گروه خودش رو در جنگ‌های بزرگ هدایت کنه. برنامه‌ریزی برای هر نبرد، انتخاب بهترین اعضای تیم و ارتقاء اون‌ها، لذتی بود که هرگز فراموش نمی‌شد. این بازی برای ما یادآور این بود که تفکر و استراتژی در بازی ها به اندازه قدرت فیزیکی مهمه.
Mortal Kombat II
وقتی می‌خواستیم با دوستانمون دعوا کنیم، «مورتال کامبت ۲» بهترین انتخاب بود. صدای “فینیش هیم” و اون فیتالیتی‌های خشن که حسابی بحث‌برانگیز بود، این بازی رو به یکی از محبوب‌ترین بازی های مبارزه‌ای تبدیل کرد. هر شخصیت حرکات و داستان خودش رو داشت و رقابت برای یاد گرفتن کمبوهای سخت و اجرای فیتالیتی‌ها، برای ما یه چالش واقعی بود.
Street Fighter II: Special Champion Edition
«استریت فایتر ۲» برای ما یادآور رقابت‌های بی‌وقفه با دوستامون بود. اون روزها، هر کسی که Ryu یا Ken رو بلد بود، توی جمع یه پادشاه به حساب میومد. صدای “hadoken” و “shoryuken” هنوز توی گوشمون هست و هر کدوم از شخصیت‌ها یه خاطره جداگانه رو برامون زنده می‌کردن. از مشت‌های سنگین Zangief تا لگدهای چرخشی Chun-Li، این بازی اوج هیجان رو در سبک مبارزه‌ای به ما نشون داد.
Earthworm Jim
«کرم خاکی جیم» یک بازی دیوانه‌وار و بامزه بود. داستان یک کرم خاکی که با لباس رباتیک فضایی، تبدیل به یک قهرمان می‌شد، به شدت عجیب و دوست‌داشتنی بود. این بازی پر از شوخی‌ها و طراحی‌های عجیب و غریب بود و هر مرحله‌اش یک غافلگیری جدید داشت. جیم با اون حرکات طنزآمیزش، لبخند رو به لب ما می‌آورد و نشون می‌داد که بازی ها می‌تونن بامزه و خلاقانه هم باشن.
OutRun
«اوت‌ران» فقط یه بازی رانندگی نبود، یه حس آزادی مطلق بود. در حالی که با فراری قرمزت توی جاده‌های ساحلی و پر پیچ و خم می‌تاختی، موسیقی جذاب بازی یه آرامش خاصی بهت می‌داد. این بازی به جای رقابت با بقیه، بر روی لذت رانندگی و رسیدن به مقصد در زمان معین تمرکز داشت.
Columns
«کالمز» برای خیلی از ما، جایگزین پازل بود. در این بازی، ستون‌های سه‌تایی از جواهرات رنگی رو باید جابه‌جا می‌کردیم تا با هم حذف بشن. سادگی در عین حال اعتیادآور بودنش، باعث می‌شد ساعت‌ها غرق در بازی بشیم و تلاش کنیم امتیازهای بیشتری بگیریم.
Wonder Boy in Monster World
«واندربوی» برای ما یادآور ماجراجویی در یک دنیای فانتزی و رنگارنگ بود. با جمع کردن سکه، می‌تونستیم لباس‌ها و شمشیرهای جدید بخریم و قوی‌تر بشیم. هر مرحله پر از راز و گنجینه‌های پنهان بود که پیدا کردنشون حس پیروزی رو به ما می‌داد.
Ecco the Dolphin
بازی «اکو د دلفین» یه تجربه کاملا متفاوت بود. به جای دویدن و مبارزه، باید در اعماق اقیانوس با یه دلفین بازی می‌کردیم. گرافیک خیره‌کننده و موسیقی آرامش‌بخش این بازی، حس شنا در دنیایی ناشناخته رو به ما می‌داد. با اکو باید پازل‌ها رو حل می‌کردیم و در دنیایی پر از رمز و راز و موجودات عجیب، مسیرمون رو پیدا می‌کردیم. این بازی فراتر از یک سرگرمی ساده بود و ما رو به یک سفر معنوی در دنیای زیر آب می‌برد.
Castlevania: Bloodlines
وقتی «کستل‌وانیا: بلادلاینز» رو بازی می‌کردیم، حس یه قهرمان شجاع رو داشتیم که در قلعه‌های تاریک و ترسناک به جنگ خون‌آشام‌ها و هیولاها می‌رفت. با شلاق معروف خانواده بلمونت و شمشیر، باید از موانع عبور می‌کردیم و باس‌های غول‌آسا رو شکست می‌دادیم. این بازی با طراحی هنری گوتیک و موسیقی حماسی‌اش، یه حس ماجراجویی و دلهره رو همزمان بهمون منتقل می‌کرد و واقعاً یکی از بهترین بازی های سگا در سبک خودش بود.
ToeJam & Earl
«توجم و ارل» یکی از بامزه‌ترین و عجیب‌ترین بازی هایی بود که اون دوران بازی کردیم. داستان دو موجود فضایی که روی زمین سقوط کرده بودن و باید قطعات سفینه‌شون رو پیدا می‌کردن. طراحی بازی شبیه به یه دنیای سه‌بعدی ایزومتریک بود و پر از شخصیت‌های عجیب و غریب و بامزه بود. این بازی یه تجربه خنده‌دار و غیرمنتظره بود که حسابی ما رو سرگرم می‌کرد و از فضای جدی بقیه بازی ها دور بود.
Vectorman
«وکتورمن» یه بازی اکشن-پلتفرمر با گرافیک کاملا متفاوت بود. با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته، گرافیک این بازی شبیه به انیمیشن‌های سه‌بعدی بود و حرکت شخصیت اصلی، که یک ربات بود، خیلی نرم و سیال به نظر می‌رسید. وکتورمن با قابلیت تبدیل شدن به اشکال مختلف مثل جت یا مته، یه حس قدرت خاصی بهمون می‌داد. این بازی به دلیل گرافیکش و گیم‌پلی جذابش، یکی از بهترین بازی های سگا به حساب می‌آمد.
