گاهی تنها یک نگاه کوتاه به صفحه گوشی کافی است تا یک حادثه جبرانناپذیر رخ دهد. تحقیقی جدید در ایالات متحده نشان میدهد نوجوانان هنگام رانندگی، بهطور میانگین ۲۱ درصد از زمان خود را صرف استفاده از گوشی میکنند. این موضوع زنگ خطر جدی برای خانوادهها، مدارس و سیاستگذاران حوزه ایمنی جادهای محسوب میشود.
بر اساس این پژوهش، بیش از ۵ درصد از زمان رانندگی نوجوانان به خیرهشدن به گوشی بیش از دو ثانیه اختصاص دارد؛ رفتاری که احتمال بروز تصادف را بهطور قابل توجهی افزایش میدهد. با وجود اینکه بیشتر این رانندگان جوان از خطرات استفاده از گوشی حین رانندگی آگاه هستند، همچنان آن را بخشی از عادت روزمره خود میدانند.
یکی از یافتههای جالب مطالعه، این است که عادیشدن این رفتار در بین همسالان نقش مهمی در ادامه این روند دارد. بسیاری از نوجوانان اذعان کردهاند که اطرافیانشان نیز هنگام رانندگی از گوشی استفاده میکنند. این موضوع نشاندهنده نوعی هنجار اجتماعی نادرست در بین نسل جوان است.
در این تحقیق، ۳۰ درصد از استفادههای موبایلی نوجوانان به مسیریابی اختصاص دارد. با این حال، نگرانکنندهتر اینکه ۴۰ درصد زمان به پیامرسانی و ۶۵ درصد به سرگرمی و شبکههای اجتماعی مربوط میشود. این آمار نشان میدهد بسیاری از این فعالیتها نهتنها ضروری نیستند، بلکه مستقیماً موجب حواسپرتی در زمان رانندگی میشوند.
با وجود معرفی قابلیتهایی مانند «مزاحم نشوید هنگام رانندگی» در گوشیهای اپل، استفاده از این ویژگی در میان نوجوانان بسیار محدود است. این نشان میدهد که فناوری بهتنهایی راهحل نیست؛ بلکه نیاز به آموزش، فرهنگسازی و قوانین سختگیرانهتر نیز وجود دارد.
کارشناسان هشدار میدهند که رانندگی همراه با حواسپرتی ناشی از گوشی، یکی از بزرگترین تهدیدهای سلامت عمومی برای نوجوانان محسوب میشود. راهکارهایی مانند قرار دادن گوشی خارج از دسترس راننده، استفاده از اپلیکیشنهای قفلکننده، یا آموزشهای پیشگیرانه میتواند در کاهش این بحران مؤثر باشد.
در نهایت، خانوادهها نقش کلیدی در شکلدادن به عادتهای رانندگی فرزندان خود دارند. الگوسازی والدین، نظارت هوشمندانه و گفتوگوهای آگاهانه میتواند مسیر بهتری برای نوجوانان فراهم کند؛ مسیری ایمنتر، بدون پیام، بدون تماس، و بدون خطر.
