پروژه‌ی World که پیش‌تر با نام Worldcoin شناخته می‌شد، از سوی سم آلتمن(مدیر عامل OpenAI) و الکس بلانیا در قالب سازمان Tools for Humanity توسعه یافته است. هدف اصلی این پروژه، ایجاد تمایز میان انسان‌ها و عامل‌های هوش مصنوعی است. این تمایز از طریق اسکن شبکیه چشم کاربران و صدور یک شناسه‌ی دیجیتال منحصربه‌فرد بر بستر بلاکچین انجام می‌شود.
هرچند در نگاه اول این سیستم ممکن است با استفاده از روش‌هایی مانند اثبات‌های دانایی صفر (Zero-Knowledge Proofs) وعده‌ی حفظ حریم خصوصی را بدهد، ویتالیک بوترین، هم‌بنیان‌گذار اتریوم، نگرانی‌هایی جدی درباره پیامدهای آن مطرح کرده است. او معتقد است که حتی در صورت استفاده از روش‌های رمزنگاری پیشرفته، ساختار کلی پروژه بر مبنای «شناسه‌ی یکتای هر فرد» استوار است؛ مسئله‌ای که می‌تواند در آینده خطراتی جدی برای ناشناس‌ماندن کاربران به همراه داشته باشد.
بوترین اشاره می‌کند که در دنیای واقعی، گمنامی و حفظ حریم خصوصی معمولاً با استفاده از چندین حساب کاربری میسر می‌شود. اما در سیستم‌هایی که هر فرد تنها یک شناسه دارد، حتی اگر از روش‌های پوشاننده مانند ZK استفاده شود، خطر از بین رفتن تنوع هویتی و تمرکز فعالیت‌های دیجیتال زیر یک هویت مشخص وجود دارد. چنین رویکردی می‌تواند در شرایط اجتماعی و سیاسی متزلزل، پیامدهای نگران‌کننده‌ای داشته باشد.
او به نمونه‌ای از ایالات متحده اشاره می‌کند که از متقاضیان ویزا خواسته است حساب‌های شبکه اجتماعی خود را عمومی کنند تا دولت بتواند آن‌ها را بررسی کند. در چنین شرایطی، حتی اگر هویت‌ها به‌صورت عمومی به هم متصل نباشند، فشار دولتی می‌تواند افراد را مجبور به افشای کل سابقه‌ی فعالیت آنلاین‌شان کند.
پرسش اصلی اینجاست: چگونه می‌توان بدون نقض حریم خصوصی، انسان‌بودن کاربران را تأیید کرد؟ بوترین پاسخ این مسئله را در یک سیستم «هویت چندگانه و کثرت‌گرا» می‌بیند. در این رویکرد، هیچ نهاد یا پلتفرم مشخصی نقش مرجع انحصاری را بازی نمی‌کند. چنین سیستمی می‌تواند به شکل «صریح» (بر پایه اعتمادسازی میان کاربران تأییدشده) یا «ضمنی» (ترکیب چندین سیستم هویتی مختلف) پیاده‌سازی شود. از نظر او، این الگو واقع‌گرایانه‌ترین راه‌حل برای آینده‌ی احراز هویت دیجیتال است.
بوترین در پایان پیشنهاد می‌دهد که پروژه‌های مبتنی بر شناسه‌ی یکتای هر فرد بهتر است با سیستم‌هایی که بر پایه گراف‌های اجتماعی و چندمنظوره هستند، ترکیب شوند. تنها در این صورت است که می‌توان از مزایای اثبات انسان‌بودن بهره برد، بدون اینکه آزادی فردی و حق گمنامی فدا شود.
